Pasza DDG jest cenniejsza niż tradycyjna kukurydza, racje soi
Raporty wykazują, że pasza dla zwierząt produkowana przez zakłady produkujące etanol (znane jako suszone ziarno wywaru gorzelnianego lub DDG) zastępuje jeszcze więcej mączki kukurydzianej i sojowej w racjach paszowych dla zwierząt gospodarskich i drobiu, niż wcześniej sądzono. Wyniki raportu mają ważne implikacje dla dyskusji na temat wpływu etanolu na dostępność zbóż paszowych, ceny pasz, efekty użytkowania gruntów i wpływ emisji gazów cieplarnianych (GHG) z produkcji etanolu z kukurydzy.
Tona metryczna ddgs zbożowy może zastąpić średnio 1,22 tony metrycznej paszy składającej się z kukurydzy i śrutu sojowego.
Wpływ zwiększonego wykorzystania kukurydzy do produkcji etanolu na rynek pasz jest mniejszy niż wskazywany przez całkowitą ilość kukurydzy zużytą do produkcji etanolu z powodu DDG. Ilość paszy (kukurydza i śruta sojowa) zastąpiona przez DDG stanowi prawie 40% (wagowo) kukurydzy wykorzystywanej w powiązanym procesie produkcji etanolu w danym roku uprawy.
Wartość paszy dla zwierząt produkowanej przez przemysł etanolu od dawna jest źle rozumiana, niedoceniana i fałszywie przedstawiana. Wywar gorzelniany nadal pozostaje najlepiej strzeżoną tajemnicą branży, mimo że dziś produkujemy ogromne ilości tego cennego produktu paszowego. DDG i inne produkty paszowe zawierające etanol znacznie zmniejszają zapotrzebowanie na śrutę kukurydzianą i sojową w racjach paszowych dla zwierząt. Wywar gorzelniany od kilku lat jest jednym z najbardziej konkurencyjnych ekonomicznie źródeł energii i białka dostępnych na światowym rynku pasz. Podczas gdy niektórzy krytycy przemysłu etanolowego próbują bagatelizować rolę DDG, faktów po prostu nie można zignorować.
Jednym z powodów, dla których 1 tona DDG może zastąpić więcej niż 1 tonę konwencjonalnej paszy, jest koncentracja zawartości energii i białka. Jedynie skrobiowa część ziarna kukurydzy jest przekształcana w etanol, podczas gdy białko, tłuszcz, błonnik i inne składniki są zagęszczane i przepuszczane przez proces do ziarna gorzelnianego.
Bardziej skomplikowany, ale nie mniej ważny, jest wpływ DDG na zmianę użytkowania gruntów i emisje gazów cieplarnianych związane z produkcją etanolu z kukurydzy. Większość istniejących przepisów dotyczących biopaliw znacznie zaniża udział DDG w ocenie wpływu netto etanolu z kukurydzy na emisję gazów cieplarnianych.
Wpływ wywaru zbożowego suszonego kukurydzianego na zdrowie i produkcyjność zwierząt
Ziarna gorzelnicze stosuje się jako substytut poekstrakcyjnej śruty sojowej lub jako dodatek do mieszanki TMR w proporcji od 10% do 20%. Ten stosunek DDGS w mieszankach paszowych dla bydła wpływa na wzrost wydajności mlecznej oraz zawartość w niej tłuszczu i białka. Stosowanie DDGS i WDGS w żywieniu krów wysokomlecznych daje pozytywny wynik niezależnie od rodzaju wywaru, tj. suchy i mokry.
Zawartość tłuszczu w mleku nieznacznie wzrasta w przypadku zwierząt żywionych TMR z dodatkiem DDGS i WDGS. Jednak podawanie mokrego wywaru powoduje znaczny wzrost zawartości tłuszczu w mleku, prawdopodobnie z powodu dostępu do błonnika w WDGS.
Stosowanie mieszanek z suszonym ziarnem wywarowym obniża stosunek kwasów tłuszczowych n6/n3 w mleku, co poprawia jego właściwości dietetyczne.
Jedną z możliwych przyczyn mogą być reakcje lipolizy, uwodornienia i syntezy kwasów tłuszczowych w żwaczu, więc ich objętość zależy od proporcji i zmian profilu podczas fermentacji. Analizując konwersje kwasów tłuszczowych w żwaczu krów i owiec oraz ich przepływ do dwunastnicy. Kompozycje DDGS wykazują wysoki poziom nienasyconych kwasów tłuszczowych, co korzystnie wpływa na ich profil w treści pokarmowej żwacza.
